Ik werd gezien als mens.
Vanaf het allereerste moment dat ik binnenkwam bij de Pelvic Pain Clinic voelde ik iets wat ik in de reguliere zorg bijna nooit heb ervaren. Ik werd gezien als mens. Niet als dossier, niet als categorie, niet als protocol. Maar echt als iemand met een verhaal, met pijn, met hoop en met verdriet.
Wat deze plek voor mij zo bijzonder maakt, is dat ze zich niet voor honderd maar voor duizend procent voor je inzetten. Ze luisteren echt, met aandacht, met begrip en met geduld. Ze nemen je klachten serieus, ook als andere zorgverleners het afdoen als ingewikkeld, onduidelijk of te complex. Hier word je niet beperkt door protocollen of een standaard stappenplan. Hier kijken ze naar jou als geheel, naar wat je voelt en naar wat je lichaam laat zien.
Ik heb me nog nooit ergens zo gehoord en zo ondersteund gevoeld als bij hen. Elke keer weer nemen ze de tijd, denken ze mee, zoeken ze verder en geven ze me het gevoel dat ik niet alleen sta in dit proces. Dat maakt een wereld van verschil, zeker als je al zo lang rondloopt met pijn en teleurstelling.
De Pelvic Pain Clinic is voor mij een van de weinige plekken waar ik weer een sprankje hoop voel. Waar ik voel dat er naar me geluisterd wordt, waar mijn klachten serieus genomen worden en waar zorg echt zorg is.
Ik ben ze daar ongelooflijk dankbaar voor.